Boys Noize

My moon, my man (6X)

My moooooon my moon, my man

(...)

Take it slow, take it easy on me

Shed some light

Shed some light on me please

Feist – My Moon, My Man (boys noize remix)

'My moon, my man'. Er is een remix van. Door Boys Noize. Jongens die lawaai maken en een feestje kunnen bouwen. Ik wilde dat ik naar het Amsterdam Dance Event kon. Maar dat mag niet. Want ik moet leren. Ik moet lezen en boeken bestuderen die ik volplak met gekleurde blaadjes. Alsof ik het dan wel onthoud.

Feist zingt (zonder mix) zachtjes in mijn woonkamer over sterren en dromen en mannen. Ik kan haar alleen niet goed horen.

Er is namelijk een verbouwing aan de gang twee huizen verderop. En tegenover mijn huis is een garage. Waar ze werken aan klassieke auto's en motoren. En er is een creche.

Normaal gesproken ben ik niet thuis overdag. Dan werk ik. Maar deze week moet ik studeren. En dus heb ik eerst mijn kledingkast uitgeruimd, een lamp opgehangen, duizend potjes Rumble gespeeld en uitgebreid in bad gezeten. Studie-ontwijkend-gedrag.

Maar nu heb ik een boek en markers en pennen en een laptop voor me.

Studeren, hatsee.

Het lukt niet. Zelfs met de ramen dicht hoor ik de radio van de bouwvakkers beter dan mijn eigen lome achtergrondmuziek. Soms zingen ze mee.

De garage test auto's voornamelijk door ze heel hard te laten loeien. VROOOAAARHHH. Hij doet het! Dit moet zes keer herhaald worden om het zeker te weten.

Wat is het onrustig hier in de buurt. Ik wist het niet. Tot vandaag. Zuchtend doe ik een derde boek open en besef me ineens dat de wc ook schoongemaakt moet worden. Dat ga ik dan wel eerst even doen.

Om twee uur is het stil. Ik vermoed dat de mannen om mij heen die lawaai maken schafttijd hebben.

Tot tien over twee. Want dan breekt er een gevecht uit tussen 'de slechten' en 'de goeien'. De vier jongetjes op het pleintje naast mijn huis hebben de rollen en zwaarden verdeeld. Ze zijn een jaar of vier. De moeder in charge schreeuwt af en toe bemoedigend dat ze lief moeten zijn voor elkaar. Maar dat zijn ze niet. Dus wordt het brullen. 'I-hihik vind jouwwww gemeeeeeen'.

Dat krijg je ervan.

Ik probeer me te concentreren op ACE-remmers. En op de regels over kinderen met koorts. Ik moet ze insturen als ze jonger zijn dan 3 maanden.

Ik wil alle kinderen vanaf mijn pleintje insturen, naar een plek waar ze voorlopig niet worden losgelaten. En ik wil dat auto's het vanzelf doen. Zonder geluid. Ik wil even met rust gelaten worden, zodat ik mijn dikke boek kan lezen.

Maar deze rust heb ik zelf in de hand. Ik voel het ineens.

Ik ben veranderd, van een kletskous tijdens college in een jankerd. Ik zeur. Ik kan de noise van de buurtboys niet meer hebben. 

En dat ligt niet aan het lawaai. 

Boys Noize was altijd mijn lievelingsact. Het ligt aan mezelf. Au. Oud wijf dat je er bent.

I'm not gonna take it easy on me. Ik wil toch graag midden in de stad wonen? Nou dan!

Ik doe de ramen dicht en mijn favoriete technoplaat aan. Ik maak ruimte op mijn tafel. Een nieuw boek moet volgeplakt worden met post-its.

Shed some light on me please...