Het is eind augustus. “De scholen zijn weer
begonnen” – het spandoek hangt op de Roetersstraat naast een verlaten zebrapad.
Om acht uur ’s ochtends nog even niet.
Maar ik voel het wel.
Ook voor mij begint een nieuw schooljaar.
Zonder grote vakantie deze keer. Ik heb maar twee dagen vrij tussen stoppen op de
ene en beginnen op de andere plek.
En ik vind het best spannend. Het laatste
jaar, elke dag met de trein naar een nieuwe praktijk, waar ik iedereen en alles
nog moet leren kennen.
Gelukkig verandert niet alles. Mijn nieuwe Moleskine-agenda
ziet er hetzelfde uit als die van vorig jaar, en het jaar ervoor.
En hetzelfde als tijdens m’n studietijd. Toen
ik nog geen ipad nodig had voor het onderwijs omdat ‘ie niet bestond. Toen ik
doordeweeks best vaak vrij was.
En toen ik ook lange to-do-lists maakte vol
goede voornemens op de gelinieerde pagina naast de komende week.
Deze week staat al weer bijna vol.
Huis:
opruimen keuken. Ophangen rookmelder. Verhuizen dozen N. Lijstjes slaapkamer.
Stofzuigen.
Werk: map
goed indelen!! Verslagen inleveren. Mailen eindevaluatie. Tas inruimen.
Ampullen-etui bijhouden!!!
Sociaal:
bellen L. Kaartje baby M. Kaartje baby andere M. Mailen A
Sport:
sportschool 2x/wk. Rennen deze week 15 km (nog 3 wkn DtD)
Pfff. Zoals altijd was het maken van de lijst
en het invullen van de agenda het leukst. Want hoewel alle to-do-dingen op zich
geen punt zijn, lijkt het nu toch ineens veel.
Was ik maar weer 19, denk ik, niet voor het
eerst.
En dan zie ik ze.
Op weg naar m’n werk fiets ik langs een grote
groep hele jonge meisjes.
Ze hebben allemaal een wit wijd t-shirt aan en
een hip knotje boven op hun hoofd. Sommigen hebben een fluor hesje of een
vuilniszak gekregen.
Ze maken het Vondelpark schoon. Of ze doen
alsof.
Als de enige die iets ouder is (en een pak aan
heeft) uit het zicht verdwenen is, kruipen er drie op een bankje tegen elkaar
aan. Ze zuchten en doen meteen hun ogen
dicht.
Oeps, daar is het meisje in pak weer. Ze kijkt
verveeld naar de drie op het bankje en zegt: “Wat had ik nou gezegd net?
Bikkelen, bitches, bikkelen!”
De drie meisjes staan snel op en knikken. Ze
gaan het doen.
En ik ook. Zonder hesje en knot. Niet omdat
een kattig meisje in een pak dat zegt. Maar volgens m’n eigen opgestelde lijst,
elke week weer. Het wordt vast een mooi jaar.
