Er was een vergadering over een lustrum-weekend. Dat komt neer op eten en wijn drinken en van alles behalve het weekend bespreken.
Iemand vraagt om mijn wifi-code, zodat we de aanmeldingen echt kunnen bekijken.
Die code staat achterop de modem. Ik draai hem om, en meteen valt de muziek uit. Alle internet-dingen, eigenlijk.
Gelukkig ben ik niet de enige met onbeperkt internet via de telefoon. Vooruit dan maar.
Maar internet thuis wil ik toch graag. Na mijn verschuiving knipperen er maar twee lichtjes ipv vijf. Niet ok.
Ik kijk naar de uitgang. Een fragiel groen draadje zit niet om het schroefje zoals het moet. Ik heb daar niets voor. Ik draai aan de draad om er iets van te maken. Losse deeltjes vallen op de grond.
ik kijk er beduusd naar. Kapot.
Dit is iets voor een kabelclipper/ -stripper. Ik probeer het met een tang. Knip meteen dat minidraadje door. Ik vraag of vriendje een oplossing heeft. Hij gebruikt een tang of tanden, zegt ie.
Met de tang gebeurd er precies niets. Uiteindelijk buig ik me voorover en bijt ik de groene laag van de kabel. Ik schroef ze aan elkaar. De wifi herstart meteen.
Soms is t goed om je tanden te zetten in een hopeloos project. Vaak is t goed om even advies te vragen. En schrijf de wifi-code van je huis op. Dat ook .
