Wilde spinnen

Ik begrijp dat je niet graag praat

ik ook niet

want veel shit is moeilijk

of het niet waard

enzovoorts

Zeg alsjeblieft iets geniaals,

als je het wel doet,

maar tot die tijd is je bek houden ook goed...

Je hebt gelijk – TDTMCM

M'n bek houden. Daar ben ik niet zo'n heldin in. Praten, dat vind ik fijn. En het hoeft niet eens ergens over te gaan. Gelukkig maar, dat ik dus van m'n hobby m'n werk kon maken.

Lekker veel met verschillende mensen praten. En het gaat ook heel vaak nergens over. Het blijft wel altijd een beetje opletten. Want woorden als 'chill', 'vet', 'arelaxed' en 'kut' – woorden die mijn doorgaans jargon doorspekken- die kunnen niet in de spreekkamer.

'Jij blijft altijd zo mooi dicht bij jezelf', kreeg ik onlangs als commentaar bij een communicatieles. Ik weet eigenlijk niet zo goed wat dat betekent.

Blijkbaar kan ik een beleefde, gecensureerde, professioneel gedragende en extreem geduldige versie van mezelf neerzetten alsof het geen moeite kost.

Goed gedrag is echter wel aangeleerd. Bij ons werd vroeger de balans tussen spontaniteit en nadenken zorgvuldig bewaakt. 'Wat vind jij ervan?' werd afgewisseld met 'je hoeft heus niet meteen te zeggen wat je denkt'.

Mijn ouders scholden nooit in ons bijzijn toen wij klein waren.

En als mijn vader het echt te ver vond gaan, zei hij tegen een brutale vierjarige: 'Ben je nou helemaal door de wilde spinnen besnuffeld?'

Dat vond ik een heel eng idee. Dan moest het wel ver met je zijn gekomen, ja.

Ik wilde (en wil) door niemand worden besnuffeld. Niet door mensen, niet door brave golden retrievers en al helemaal niet door wilde spinnen.

Later nam ik me voor om deze idiote uitdrukking nooit te gebruiken.

Vandaag trok een oudere zwakbegaafde mevrouw mijn moeizaam aangelegde verband binnen twee seconden weer van haar been.

'Bent u nou helemaal...!' riep ik. Ze keek me fel aan. 'Wat?'

Ehm.

Gek geworden? Ja, dat wel, maar dat stadium zijn we al gepasseerd.

Alles wat ik bedacht was absoluut ongepast. Ik maakte de zin niet af. Demonstratief zuchtend pakte ik een nieuw rolletje verband en nieuwe handschoenen. Het was even stil.

'Besodemieterd?' zei ze toen. 'Zo voel ik me namelijk heus wel hoor, meisje. Jullie doen maar van alles met mij.' Ineens zag ik een verdrietig vrouwtje op de plek van de felle bejaarde.

Zwijgend pakte ik haar been weer in.

Praten is leuk, communicatie is goed. Maar soms is het maar beter om je bek te houden.

Ik kon even niet op iets genialers komen dan iets met wilde spinnen.