Boekenbal

Harry Wormwood: A book? What do you want a book for?
Matilda: To read.
Harry Wormwood: To read? Why would you want to read when you got the television set sitting right in front of you? There's nothing you can get from a book that you can't get from a television faster. 

(Quote uit de film Matilda - gebaseerd op het boek van Roald Dahl)

 Zo fijn als televisie is - onnadenkend volgen hoe het gaat met overspelige doktoren of rijke meisjes in Amerika - zo geweldig zijn boeken.

De mooiste natuurbeelden wegen niet op tegen de plaatjes die je zelf verzint.

In mijn tijdelijkste huis in tijden leef ik uit een paar weekendtassen. Mijn improvisatievermogen qua garderobe neemt per dag toe. In een versleten legerbroek ga ik naar mijn werk (wel met hakjes en een jasje). Ik koop bij de H&M nieuw ondergoed en sokken.

Heel georganiseerd heb ik namelijk tien feestjurkjes ingepakt, en verder bijna niets.

Ik wil al mijn jurkjes, vestjes en spijkerbroeken terug. In een grote inloopkast waar alles op seizoen gesorteerd is. Ik wil mijn eigen tafel, stoelen en bed. Ik wil foto's van m'n broertje en vriendinnen aan de muur.

Het kan even niet.

Alles staat in dozen en tassen in de oude slaapkamer bij mijn ouders. Inclusief boeken en dvd's.

Alles? Niet alles. De boeken die ik nog niet heb gelezen liggen namelijk op een plank van een kast die niet van mij is.  Er komen er regelmatig een aantal bij.

Straks moet ik die allemaal weer verslepen naar een volgend tijdelijk huis.

Ik heb ze nodig. Overal waar ik ben. Op vakantie, op een weekend weg en in de bus naar werk.

En vooral thuis. Dan gaat het goed.

Zolang ik me maar tandenpoetsend kan verdiepen in de lotgevallen van een dikke oude politieagent met een drankprobleem. Zolang ik, voor ik in slaap val, weet hoe het verder gaat met de hysterische huisarts die een zomerhuis huurt met zwembad. 

En op de piste, wanneer ik voor de twintigste keer over mijn eigen ski's ben gestruikeld, vind ik rust door te lezen over de Canta van de moeder van de hoofdpersoon in Amsterdam-Noord.

Deze week is het boekenweek. Op de televisie zie ik schrijvers en fans, een rode loper, een trap, en een grote foto van Harry Mulisch.

Voor mij is het elke week boekenweek.

Ik ben geen beroemde schrijver. Ik ben niet eens een beroemde lezer.

En omdat ik moest werken, had ik er niet niet bij kunnen zijn.

Maar toch vind ik het jammer dat ik niet was uitgenodigd voor het boekenbal. 

Want daar had ik nou net het goeie jurkje voor.