woensdag 5 maart 2008

Jeugdsentiment



De ene werd een voetballer
De ander werd een held
We geloofden in de toekomst
Want de meester had verteld

Jullie kunnen alles worden
Als je maar je huiswerk kent
Maar je moet geduldig wachten
Tot je later groter bent

Stef Bos - Is dit nu later


Voor een vergunning voor mijn bijbaantje moest ik een uittreksel uit het geboorteregister hebben.
Bijna vierentwintig jaar geleden vulde mijn vader mijn naam in om aan te geven dat ik besta.
In krantenberichten lees je soms 'vrouw, 23 jaar'. Vrouw?
Zelfs Van Dale vindt dat ik groot ben:
vrouw (dev; vrouwen)
1 volwassen mens van het vrouwelijk geslacht


Volwassen mens. Helemaal niet.
Vooral deze week niet.

Maandag ging ik mijn oude kamer opruimen, thuis, bij mijn ouders.
In het huis waar ik geboren ben staat nog steeds een eenpersoonsbed voor als ik kom logeren.
Met een Tao-de-pandabeer dekbed en een Paddington beer naast het kussen.
Naast het bed staat een houten bank die ook een speelgoedkist is.
In de kast staan literaire werken naast de boeken van Jan Terlouw.
Overal zwierven herinneringen, kleine frusteldingen waarvan ik nog een beetje weet waarom ik ze had bewaard.
En ik vond dat het wel tijd was om van deze chaos een studeerkamer te maken voor m'n moeder.

Terwijl ik alles uit kasten en dozen trok voor de grote voorjaarsschoonmaak kwam ik vooral dingen tegen die ik helemaal niet weg wilde gooien.
Oude ijsdozen vol flippo's, barbiekleren en bandjes van Kinderen voor Kinderen en Cypress Hill.
Ik maakte een bak met te-bewaren-spullen en legde er naast de liefdesbrieven van mijn eerste vriendje ook het bioscoopkaartje van de Lion King uit 1994 in.
Nadat ik al twee uur verder was met het herlezen van mijn oude agenda's was het wel genoeg.
Niezend van het stof liet ik een stapel van dertig Fancy's en Hitkranten verdwijnen in een vuilniszak. De Backstreet Boys waren goed vertegenwoordigd op de covers.
Vroeger was zeker niet alles beter. En toch werd ik ook een beetje verdrietig.
Ik ben nog niet oud genoeg om melancholisch te doen over de jaren negentig.
Maar ik word ook nooit meer dertien.