
Met halfbloed Oostenrijkse Frummel drie dagen sjouwen door de stad van Hundertwasser, Klimt, Goethe, Strauss en Freud.
Koud krijgt een nieuwe betekenis.
De straten zijn breed, de gebouwen groot en fotowaardig, zelfs in het donker, uit de verte of vanuit een koetsje.
Zelfs met maar de helft van de zorgvuldig geselecteerde outfits (een backpack was op onverklaarbare wijze op Schiphol in een hoekje beland en kwam pas na twee dagen) en de vroeg intredende schemering een onvergetelijk pre-kerst-weekend!
Wie zegt dat vrouwen geen kaart kunnen lezen heeft nog nooit met ons de U-Bahn genomen.
Aan de Donau spelen de Stereo-Mc's in een bizarre bunker tot vijf uur 's ochtends.
Kerstgevoel wek je op door veel houten hutjes neer te zetten waar ze punsch en gluhwein verkopen.
Onze achten en negens voor leesvaardigheid Duits op de middelbare school stellen niets meer voor in 2007 als je wil weten oder jemand vielleicht kann sagen wo wir sind...
Het was gemutlich und wunderbahr!
